خانه » گفتگو » نمی‌خواهم خودم را تکرار کنم

نمی‌خواهم خودم را تکرار کنم

گفت‌وگو با رضا یزدانی به بهانه انتشار آلبوم «خاطرات مبهم»

 

  • سما بابایی
  • ‌رضا یزدانی هفته آینده آلبوم «خاطرات مبهم» را روانه بازار موسیقی می‌کند. قطعه‌های آلبوم «خاطرات مبهم» را کارن همایونفر ساخته و تنظیم کرده است و ترانه‌های آن نیز توسط احسان گودرزی، اندیشه فولادوند، علیرضا باران، حسن‌علی شیری و علی کمارجی‌نژاد سروده شده است.
    یزدانی در این اثر خود آهنگسازی چهار قطعه را نیز بر عهده داشته که توسط کارن همایونفر تنظیم شده‌اند. «خاطرات مبهم» شامل 10 قطعه است که «بلاتکلیف»، «حرف‌های بی‌مخاطب»، «کجا گمت کردم»، «شک می‌کنم» و «حرف آخر» عنوان برخی از این قطعه‌ها است. این اثر دارای تمی متفاوت از دیگر آثار یزدانی است که باید آن را به واسطه حضور «کارن همایونفر» دانست. این اثر دارای تم کار اجتماعی و عاشقانه است. نکته جالب آلبوم جدید یزدانی، پکیج تصویری این خواننده است که در قالب یک دی‌وی‌دی تصویری همراه با آلبومش منتشر خواهد شد که ویدیوی چهار قطعه از آلبوم را در آن شاهد خواهیم بود. آلبوم یزدانی ۱۰ قطعه دارد که در فضا‌ها و سبک‌های مختلف به مخاطبان یزدانی تقدیم شده است. یزدانی در این تیزر در حالت‌های مختلف در حال خواندن قطعه با ترانه «حسن علیشیری» دیده می‌شود و نکته جالب این تیزر تصویربرداری حرفه‌ای آن است که مشخصا زمان و انرژی فراوانی صرف تولید و ساخت آن شده است.
    آخرین آلبومی که قرار است هفته آینده به انتشار درآید، ‌آلبوم «خاطرات مبهم» ‌است که کار آهنگسازی آن را «کارن همایون‌فر» انجام داده است؛ آهنگسازی که ما بیشتر فعالیت‌های او را در زمینه موسیقی فیلم و همچنین موسیقی کلاسیک دیده‌ایم. این همکاری چگونه شکل گرفت و حال تاثیر ایشان به عنوان آهنگساز روی این اثر به چه شکل است؟ ‌
    من پیش از این آلبوم نیز همکاری‌های دیگری با آقای همایون‌فر داشته‌ام که اتفاقا همگی‌شان تجربه‌های بسیار خوب و موفقی بوده‌اند. هم برای من به عنوان خواننده آن آثار و هم برای مخاطبان. ما پیش از این در سریال مرگ تدریجی یک رویا و همچنین فیلم طهران – تهران و قلب یخی همکاری داشتیم.
    یعنی همکاری‌هایتان بیشتر در زمینه تیتراژ فیلم و سریال بود. چطور تصمیم به انتشار اثر مستقل گرفتید؟
    درست است که شما آن آثار را در قالب تیتراژ سریال و فیلم شنیده‌اید، ‌اما خب به هر حال ما آن‌ها را در قالب یک قطعه موسیقایی انجام داده بودیم و به همین خاطر همان زمینه‌ای برای همکاری در این اثر شد.
    و حال تاثیر ایشان به عنوان آهنگساز در این اثر به چه شکل است؟ 
    طبیعی است که حضور ایشان باعث شده است تا سبک و سیاق خاصی در موسیقی من به وجود بیاید. به همین خاطر ملودی‌های این اثر به موسیقی کلاسیک نقب می‌زند.
    چه چیزی چنین تاثیری را به وجود می‌آورد؟ 
    این تاثیر هم در نوع سازبندی دیده می‌شود و هم شکل خواندن من.
    یعنی آوازتان شبیه اپرا است؟ 
    شاید ابتدا باید این اثر را شنید و بعد به شکل جزیی‌تر درباره آن سخن گفت. اما به هر حال در این اثر قطعه‌هایی نیز وجود دارد که به سبک موسیقی لاتین، پاپ و همچنین سمفونی راک نزدیک است. ما برای ضبط تعدادی از قطعه‌های این آلبوم از ارکسترهای بزرگ استفاده کرده‌ایم که هیچ کدامشان سمبل نبوده‌اند و به همین خاطر این آلبوم هزینه‌ها و زمان زیادی برد.
    انتشار آن چقدر طول کشید؟ 
    حدود دو سال.
    انگار همواره به این تغییر سبک علاقه دارید. آثار اول شما بیشتر به حوزه موسیقی راک نزدیک بود و بعد سبک‌های دیگر و حالا هم که می‌گویید این اثر به موسیقی کلاسیک نزدیک است. 
    بله. من همیشه علاقه داشته‌ام تا در آثار متفاوتم، ‌تجربه‌های مختلفی را انجام دهم و به همین دلیل است که این اتفاق هم در ملودی‌ها و هم در تنظیم‌ها رخ می‌دهد. هیچ وقت دلم نمی‌خواهد اثری که منتشر می‌کنم، ‌تکرار کارهای گذشته‌ام باشد. به شدت از این ماجرا پرهیز دارم و شاید به همین دلیل است که دلم می‌خواهد تا از حضور آهنگسازان متعدد در کارهایم بهره بگیرم. من همه نوع موسیقی کار می‌کنم. هر نوع موسیقی‌ای که به سلیقه‌ام نزدیک باشد. آهنگ‌های پاپ، پاپ-راک، راک و چند سبک دیگر را در کارهای من می‌توانید ببینید ولی چون در موسیقی ما این سبک‌ها تعریف نشده‌اند، همه را به نام پاپ می‌شناسیم اما تعریفی که خودم از سبک موسیقی‌ام دارم، موسیقی تلفیقی است. تقریبا در همه کارهایی که انجام داده‌ام، رگه‌هایی از تلفیق وجود دارد. کارهای من در واقع طیفی از سبک‌ها است که از پاپ شروع می‌شود تا سافت راک و حتی هارد راک هم پیش می‌رود.
    در این میان نگران مخاطبتان نیستید که به هر حال از یک طرف به سبک شما عادت می‌کند و از طرف دیگر خیلی هم میانه خوبی با موسیقی کلاسیک ندارد؟
    به هیچ عنوان. من در تمام سال‌هایی که فعالیت موسیقایی انجام دادم، نگران مخاطب نبوده‌ام. البته طبیعی است که برای من نیز مانند هرکس دیگری که در زمینه موسیقی فعالیت می‌کند ‌مهم است که بازخورد خوبی در مخاطبم داشته باشم، ‌اما خودم را محدود به او نمی‌کنم. اگر می‌خواستم به هر قیمتی مخاطب جذب کنم، ‌از همان ابتدا می‌توانستم مانند بسیاری از همکارانم با تقلید از خواننده شناخته‌شده‌ای، ‌کار خودم را آغاز یا این‌که خودم را تنها به موسیقی پاپیولار محدود کنم که اتفاقا بسیار خوب هم رسم و راهش را می‌شناسم. برای من مهم است که در جریان موسیقی آرام و با آهستگی پیش بروم و همچنان بعد از 12 سال فعالیتم در عرصه موسیقی، ‌به این مسئله ایمان دارم. شما اگر نگاه کنید، متوجه خواهید شد که من از آن دست خوانندگانی نبوده‌ام که نخستین اثرم سر و صدای زیادی کند، بلکه مخاطبانم را به تدریج پیدا کرده‌ام و حالا که به این مسئله نگاه می‌کنم از آن خوشحال هستم. جذب مخاطب برای من تنها و تنها یک راه دارد و آن عرضه یک اثر موسیقایی مناسب و با‌کیفیت است.
    این آلبوم در ساختار ترانه نیز تحولی نسبت به سایر آثارتان به حساب می‌آید؟ 
    در این اثر نیز مانند تمام کارهایم دو قطعه نوستال‍ژیک وجود دارد. من همیشه از نخستین اثرم از ترانه‌هایی با این حس و حال استفاده کرده‌ام و به همین دلیل است که مثلا در آلبوم «پرنده بی‌پرنده» ‌قطعه لاله‌زار را می‌شنوید یا در آلبوم «هیس» قطعه کارتن را یا در اثر ساعت 25 شب، ‌دو ترانه کوچه ملی و پیکان شنیده می‌شود و ساعت فراموشی نیز کافه رویا را داشت. همواره استفاده از این قطعه‌ها جزو دغدغه‌های من بوده است و دلم می‌خواهد که حتما آثاری از این دست در آثار من وجود داشته باشد. علاوه بر آن در این آلبوم نیز از قطعه‌های اجتماعی بهره گرفته‌ام و در کنار آن چند قطعه عاشقانه هم وجود دارد. به هر حال «ترانه» برای من یکی از مهم‌ترین اجزای یک آلبوم است و وسواس بسیاری به انتخاب ترانه‌ها دارم. به طوری که برای هر اثر، ‌صدها و اگر اغراق نباشد باید بگویم‌ هزاران ترانه را می‌خوانم و از میان آنان ترانه‌هایی را که قرار است بخوانم، انتخاب می‌کنم.
    در خاطرات مبهم چند قطعه را خودتان ساخته‌اید. چرا؟ 
    من همیشه در تعدادی از آلبوم‌هایم چند قطعه را ساخته‌ام.
    به نظر می‌رسد که این روزها شما بیشتر فعالیت‌هایتان را در عرصه موسیقی متمرکز کرده‌اید و در زمینه سینما و تئاتر فعالیت کمتری داشته‌اید؟ 
    اتفاقا دو تیتراژ آماده انتشار دارم و علاوه بر آن یک فیلم سینمایی با بازی من اکران خواهد شد. نام این فیلم «بوی گندم» است که قبل از آن «این‌جا تاریک نیست» نام داشت. دو، سه فیلم سینمایی نیز پیشنهاد شده است که در مرحله انتخاب آن‌ها هستم. من در این سال‌ها فعالیت در عرصه سینما را کم و بیش هم‌زمان با فعالیت‌های موسیقی‌ام ادامه داده‌ام، ‌حال چه در زمینه انتشار تیتراژ باشد و چه به عنوان بازیگر. البته در فیلم‌های حکم و رییس، فقط مقابل دوربین آقای کیمیایی ترانه خواندم ولی در«تهران_ طهران» بازی هم کردم. البته همیشه به کارگردان می‌گفتم که دیالوگ‌های من را کم کن، من دوست دارم ترانه و صدای من در خدمت فیلم باشد تا این‌که بخواهم نقش بازی کنم. این در حالی است که من پیش از آن‌که فعالیت‌های موسیقی‌ام را به صورت حرفه‌ای و با انتشار اثر آغاز کنم، ‌فعالیت تئاتری داشته‌ام و سال گذشته نیز با نمایش «کمی بالاتر» خواستم بار دیگر رجعتی به تئاتر داشته باشم اما واقعیت این است که تئاتر از جمله هنرهایی است که احتیاج به تمرکز و زمان بسیار دارد. هر شب باید به عنوان یکی از اعضای گروه در صحنه حضور داشته باشید و این امکان در حال حاضر برای من وجود ندارد. به هر حال من درگیری‌های بسیاری دارم و همین مانع بزرگی است. همان‌طور که در نمایش «کمی بالاتر»‌ نیز دو، سه شب نتوانستم روی صحنه حضور پیدا کنم و این باعث به وجود آمدن اعتراض‌هایی میان تماشاگران شد. با این حال نمی‌توانم از این مسئله بگذرم که چقدر حضور در صحنه را دوست دارم. به هر حال من همیشه دلم می‌خواهد تا هنرهای دیگر را هم مزه‌مزه کنم.
    و در این میان همچنان همکاری‌تان با آقای کیمیایی ادامه خواهد داشت؟ 
    به صورت قطعی. به هر حال رابطه من و آقای کیمیایی تنها به کار محدود نمی‌شوم و میان ما رابطه‌ای پدرانه حکمفرما است و به همین خاطر ایشان هر زمانی که می‌خواهد ساخت فیلمی را آغاز کند، به حضور هیچ خواننده دیگری جز من فکر نمی‌کند. البته من از این مسئله به شدت خوشحال هستم و خدا را شکر می‌کنم. امیدوارم که ایشان هرچه سریع‌تر فیلم جدیدشان را آغاز کنند تا من بار دیگر با ایشان همکاری کنم.
    شما همواره در آلبوم‌هایتان از تعداد زیادی قطعه موسیقی بهره گرفته‌اید، در حالی که معمولا آلبوم‌های موسیقی پاپ تنها با شش تا هفت قطعه موسیقی منتشر می‌شوند. 
    بله، این رسمی است که متاسفانه تنها در ایران وجود دارد و در هیچ جای جهان نمی‌توان چنین چیزی را مشاهده کرد. ممکن است تعدادی از خوانندگان مطرح موسیقی پاپ دنیا، ‌قطعه‌ای را به صورت «single track» بفروشند، ‌اما تعداد قطعه‌های آلبوم‌هایشان حتما از 10قطعه کمتر نیست. من نیز هیچ وقت نخواسته‌ام در عرضه موسیقایی کم‌کاری کرده باشم و به همین دلیل همیشه تعداد قطعه‌های زیادی را در ‌آثارم استفاده کرده‌ام.
    شما هم در اسفند‌ماه قرار است کنسرتی را برگزار کنید، ‌فکر نمی‌کنید که در چند ماه از سال هجوم برگزاری کنسرت وجود دارد و همین باعث ایجاد نوعی بی‌نظمی می‌شود؟ ‌
    درست است. این مشکل وجود دارد ‌اما باید بپذیریم که به شکل عملی امکان فعالیت در عرصه موسیقی و برگزاری کنسرت در چند ماه از سال وجود ندارد و به همین دلیل تهیه‌کنندگان مجبورند تمام برنامه‌های خود را در چند ماه محدود اجرا کنند.
    و این به کنسرت‌ها ضربه نمی‌زند؟ 
    خوشبختانه، هم‌اکنون بازار موسیقی پاپ داغ است و اکثر برنامه‌هایی که برگزار می‌شوند با استقبال مخاطبان روبه‌رو شده و عده زیادی از آنان این برنامه‌ها را می‌بینند. به همین دلیل است که ما به ندرت صندلی‌های خالی در کنسرت‌های موسیقی پاپ می‌بینیم، ‌انگار چرخه اقتصادی موسیقی ایران هم‌اکنون با موسیقی پاپ می‌چرخد.
  • منبع: روزنامه بهار
پنج شنبه ۱۹ بهمن ۱۳۹۱
بازدیدها 710
دیدگاه ها . نظر
کد خبر 20892

Comments are closed.


عضویت در خبرنامهء خبر شهری