خانه » شهر من » پارک‌های محصور ، خانه امن دختران فراری

پارک‌های محصور ، خانه امن دختران فراری

نگاه نگران خود را به خیابان دوخت، حتی توان قدم برداشتن نداشت. تنها به دنبال جایی برای آرامش و استراحت، بدون ترس می‌گشت؛ خسته از تمام کتک‌هایی که با تهمت ...

نگاه نگران خود را به خیابان دوخت، حتی توان قدم برداشتن نداشت. تنها به دنبال جایی برای آرامش و استراحت، بدون ترس می‌گشت؛ خسته از تمام کتک‌هایی که با تهمت و دروغ بر سرش فرود می‌آمد، بیزار از خانه و مدرسه، با خود مدام تکرار می‌کرد:” برنمی‌گردم، حتی اگر در این خیابان‌ بلایی بر سرم بیاورند، بدتر از کتک‌های خانه که نیست”. کیفش را در چمن‌ها انداخت، خودش زیردرخت کنار کیف نشست و همان‌جا خوابش برد.

 

با صدای زن از خواب بیدار شد که با لحن تندی او را مورد خطاب قرار داده بود و مرتب توهین می‌کرد: “تو هم حتما یکی از اونایی دیگه، بدبخت بی‌چاره پاشو، اینجا جایی واسه خوابیدن تو نیست، مواد و این چیزا هم اینجا پیدا نمیشه، بلند شو برو پی کارت”.

 

به اطراف خود نگاه کرد هیچ‌کس نبود، جز این زن که نگهبان پارک بود. پارکی خلوت و آرام، احساس امنیت کرد و با نگاهی، به زن فهماند که جایی برای رفتن ندارد و نگهبان هم قبل از جواب او گفت: باشه بخواب، هیچکس کاری به کارت نداره، هیچ مردی هم نمیاد اینجا اذیتت کنه، ولی بدون اینجا جایی واسه آدمایی مثل تو نیست.

 

مینا صبح زود با سر و صدای چند زن که در حال ورزش بودند از خواب بیدار شد، با آب شلنگی که زیر درخت رها شده بود صورتش را شست. ناخودآگاه چشمش به باغچه کناری افتاد، آنجا هم چند دختر مانند خودش، اما با امکانات بیشتری مثل پتو و زیرانداز خواب بودند. تا قبل از این متوجه حضور آنها نشده بود، کیفش را برداشت و از پارک بیرون رفت. از دور به سردر پارک نگاه کرد و ناخوادگاه در ذهنش امنیتی را برای خود تصور کرد، امنیتی که در آن هیچ مردی دستش را با توهین و تحقیر به رویش دراز نمی‌کرد و اینکه هیچ مردی وارد این پارک نمی‌شود، لبخندی را بر لبش نشاند و به راه خود ادامه داد”.

 

هنگام ظهر به پارک برگشت، تعداد زیادی از خانم‌ها برای ورزش، استراحت و یا تفریح آمده بودند، اما بعد از ساعتی پارک خالی و خلوت شد. در پارک قدم می‌زد که تعدادی از دختران که برخی بزرگتر و بعضی هم همسن و سالش بودند با سر و صدای زیادی وارد پارک شدند. دقیقه‌ای نگذشته بود که تعدادی دیگر از زنان وارد شدند و کم کم پارک خلوتی خود را از دست داد.

 

دختری که شهلا صدایش می‌زدند متوجه تازه وارد بودنش شد و به سمتش آمد. با لحنی خاص اسم و کارش را و این‌که آنجا در این موقع روز چه می‌کند را پرسید بعد هم به دوستانش معرفی‌ کرد.

 

تقریبا تمامی این دختران وضعی شبیه او داشتند، یا فراری بودند و از شهرستان‌های دور آمده بودند و یا اعتیاد داشتند.

 

مینا حالا برای خود دوستانی پیدا کرده بود و حتی فکر بازگشت به خانه را هم نمی‌کرد. گاهی با آنها از پارک بیرون می‌رفت و چیزی را جا‌بجا می‌کرد و پولی را به عنوان مزد دریافت می‌کرد. گاهی هم کیفی را می‌قاپید و خرج روزانه‌اش را درمی‌آورد. اما خانه همه‌شان همان پارکی بود که هیچ مردی اجازه ورود به آن را نداشت و این برایشان امنیت شبانه را به همراه داشت.

 

آینده‌ای نا‌معلوم و سیاه در انتظارش است، اما به قول خودش هرچه هست از خانه بهتر است.

 

به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا) منطقه خلیج‌ فارس، ایجاد امنیت و فضایی مناسب برای زنان که بتوانند در آرامش ورزش کرده، تفریح داشته باشند و یا اوقاتی را در آن بگذرانند ایده اولیه تشکیل این مراکز بود که سال‌ها پیش در دفتر امور زنان ریاست جمهوری مطرح شد، اما پس از مدت کوتاهی این بحث به دست فراموشی سپرده شد و توجه دوباره به این بحث از سال 82 آغاز شد.

 

طبق گزارش پزشکان دانشگاه علوم پزشکی که به دفتر امور زنان استانداری تهران ارائه شده، بیماری پوکی استخوان نزد زنان به ویژه زنانی که در شهرهای بزرگ زندگی می‌کنند به سرعت رو به افزایش است، این کارشناسان شیوه زندگی زنان، عدم استفاده از نور خورشید به دلیل زندگی آپارتمان‌نشینی و خانه‌های مشرف به یکدیگر را از دلایل اصلی این بیماری رو به رشد زنان عنوان کرده‌اند.

 

شاید توجه به این مسئله و نبود امکانات اولیه رفاهی، ورزشی، و تفریحی برای زنان، ایجاد و احداث پارک‌های ویژه زنان در سال‌های اخیر را به بحثی جدی تبدیل کرده است.

 

زمانی که برای نخستین بار در کشور دفتر امور زنان وزارت کشور بحث ایجاد فضاهای ویژه فرهنگی، ورزشی و تفریحی زنان را مطرح کرد، به دنبال آن سازمان شهرداری‌های کشور نیز بار دیگر این موضوع را عنوان و با انتشار بخشنامه‌ای به تمام معاونین عمرانی استانداری‌های سراسر کشور تأسیس پارک ویژه زنان را مورد ارزیابی قرار داد.

 

این برای اولین بار بود که سازمان شهرداری‌های کشور با مشارکت شهرداری‌ها و به همراه دفتر امور زنان وزارت کشور در ایجاد مراکز تفریحی، ورزشی و رفاهی برای بهره‌برداری زنان پیشگام می‌شدند که به دنبال آن برخی از استان‌های کشور مانند سیستان‌ وبلوچستان، هرمزگان، چهارمحال بختیاری، تهران و غیره این پارک‌ها را ایجاد کردند. البته گفتنی است که برخی از کشورهای اسلامی مانند امارات و عمان سال‌ها پیش، این نوع پارک‌ها را برای بانوان ایجاد کرده‌اند.

 

پارک‌های ویژه زنان مکان‌هایی‌اند که بسیاری از زنان و دختران جوان می‌توانند بدون استفاده از حجاب کامل در آن به ورزش و تفریح بپردازند. رعایت امنیت اجتماعی، محصور بودن، مشرف نبودن ساختمان‌های اطراف به پارک زنان از ویژگی‌های اصلی این مراکز است، همچنین آفتاب‌گیر بودن، وجود کارکنان و نگهبانان زن، سیستم آب، برق، گاز، تلفن، سرویس بهداشتی، مهدکودک، زمین بازی کودکان، سالن ورزشی، استخر، پیست دوچرخه‌سواری و پیاده‌روی، بوفه و رستوران، کتابخانه، نمازخانه و سالن اجتماعات و وجود آلاچیق برای برگزاری نشست‌های دوستانه و نیمکت ثابت و سیار از دیگر امکانات رفاهی پیش‌بینی شده در این مراکز است.

 

استان هرمزگان به عنوان یکی از استان‌های پیشگام در ساخت این پارک نام برده می‌شود؛ در این راستا نخستین پارک بانوان استان در شهر بندرعباس ایجاد شد. این پارک با هدف ایجاد امنیت و فضایی مناسب و آرامش‌بخش برای بانوان در سال 87 و با اعتباری بالغ بر 400 میلیون تومان و وسعت پنج و دو دهم هکتار شامل زمین‌های بازی اسکیت، هندبال، فوتسال، بستکبال، پیست دوچرخه سواری و مکان‌های خدماتی و رفاهی درمرکز این شهر و در راستای ارائه خدمات تفریحی ورزشی به بانوان ایجاد شد. هم‌چنین با قول ساخت سه تا پنج پارک دیگر در استان.

 

پارک بانوان با ایجاد فضایی امن برای زنان از طرفی باعث ایجاد آرامش برای آنها و از طرفی گاهی تبدیل به محلی برای پناه بردن برخی از زنان فراری و معتاد به این محل شده که این مسئله بازهم به دلیل همان امنیت این مکان برای بانوان است. به گونه‌ای دیگر این مکان امن ماهیت واقعی خود را از دست داده است.

 

حمزه عمرانی، معاون سازمان پارک‌ها و فضای سبز شهرداری بندرعباس گفت: نگهداری پارک بانوان بر عهده این سازمان است و تا حد ممکن از زنان برای انجام امور این پارک استفاده می‌شود.

 

وی در گفت‌وگو با خبرنگار ایسنا ادامه داد: هیچ مردی اجازه ورود به این پارک را نداشته و برای انجام برخی از امور مانند هرس کردن درختان که از توانایی زنان خارج است از آقایان، و آن هم در زمان خاصی که پارک مراجعه‌کننده ندارد استفاده می‌شود.

 

این مسوول افزود: کارهایی که در این پارک باید آقایان انجام دهند به دلیل راحتی بانوان هر چند ماه یک بار و به صورت اعلام آمادگی از قبل به نگهبان صورت می‌گیرد.

 

هم‌چنین نعمت پزیرا، معاونت اجتماعی نیروی انتظامی استان هرمزگان در این خصوص گفت: پارک بانوان با بازدید مکرر روزانه پلیس ویژه خواهران، کنترل می‌شود.

 

وی ادامه داد: پارک‌ها به عنوان یکی از اماکن عمومی محسوب می‌شوند و پلیس امنیت اخلاقی و نیروی انتظامی بنا به دستور نظارت اماکن عمومی، به پارک‌ها نظارت می‌کند.

 

ب.ف یکی از زنانی است که هر روز برای ورزش به این پارک می‌رود، وی در خصوص مشاهدات خود در این چند سال از پارک، می‌گوید: زنان و دختران زیادی حتی برای مصرف مواد به این پارک می‌آیند. تعداد زیادی از آنها دخترانی هستند که از خانه فراری‌اند و روزگارشان را با کارهای نادرست در اجتماع می‌گذرانند. گاهی آن قدر فضای پارک بد می‌شود که نمی‌توانم آنجا ورزش کنم و ترجیحا در خیابان به پیاده‌روی می‌پردازم.

 

م.ن یکی دیگر از زنانی است که مسافت زیادی را برای آمدن به این پارک طی می‌کند، تنها به این دلیل که هیچ مردی وارد پارک نمی‌شود و آنجا با خیال راحت ورزش می‌کند.

 

وی در این زمینه بیان می‌کند: بارها شاهد بد بودن حال برخی از دختران به دلیل مصرف زیاد مواد، زخمی بودن‌شان و یا مصرف‌شان بوده‌ام، گاهی هم شاهد دعواهای بسیار زشت و زننده با الفاظ رکیک. به همین دلیل دیگر دخترم را به این پارک نمی‌آورم و خودم تنها به این پارک می‌آیم. به جرآت می‌توانم بگویم که این پارک شاید جای امنی باشد، اما جای سالم و آرامش‌بخشی نیست.

 

یکی از افرادی که منزلش در همان حوالی است، به خبرنگار ما گفت: بارها شاهد این بوده‌ام که ماشینی که سرنشینانش مرد بوده‌اند، دختران را در مقابل این پارک از ماشین پیاده و یا آنها را پرت می‌کنند بیرون و می‌روند، البته اکثر این اتفاقات در شب می‌افتد. یک بار هم دو دختر از ماشینی که صدای موزیکش بسیار بلند بود و سرنشینانش سه پسر بودند به بیرون پرت شدند جلوی پارک، و با سرعت زیاد دور شدند. دختران هم ظاهرا به دلیل مصرف زیاد الکل توانایی راه رفتن نداشتند. به همین دلیل همسرم برای جلوگیری از اتفاقات دیگر با کمک نگهبان این دو دختر را به درون پارک برده و برای سرحال شدن‌شان شلنگ آب را روی آنها گرفته‌اند و تا صبح آنها در این پارک خوابیده‌اند.

 

مریم.الف از زنانی است که به دلیل تنهایی برای استراحت به این پارک می‌رود. وی با اشاره به برخی اتفاقات تلخی که در این پارک رخ می‌دهد می‌گوید: گاهی هم زنانی با لباس‌های محلی به بهانه ورزش وارد پارک می‌شوند و برای دختران معتاد مواد می‌آوردند. خرید و فروش مواد در این پارک به راحتی و با یک پنهان‌کاری ساده انجام می‌شود.

 

هم‌چنان مخالفت‌هایی برای ایجاد پارک بانوان به دلیل تفکیک جنسیتی و برخی مسائل دیگر وجود دارد. برخی بر این باورند که زنان باید همان‌گونه که هستند در جامعه پذیرفته شوند و می‌گویند به عنوان یک زن حق دارند در پارک‌ها و معابر عمومی ورزش و دوچرخه‌سواری کنند و کسی هم حق اظهارنظر در این باره را ندارد. نه این‌که به دلیل امنیت به جایی بسته پناه ببریم. گرچه بسیاری از افراد هم با این مراکز موافقند و امنیت، آرامش و راحتی در این مکان‌ها را ترجیح می‌دهند.

 

با گذشت روزها از این وضعیت، حالا مینا تبدیل به دختری شده که خیابانی‌اش می‌خوانند و به مواد هم اعتیاد پیدا کرده. روزها را اگر جایی پیدا کند می‌گذراند و شبها برای استراحت و خواب به پارک بانوان می‌رود.

 

گزارش از خبرنگار ایسنای منطقه هرمزگان: حدیث زاهدی

 

انتهای پیام

 

 

 

پارک بانوان

 

 

 

 

 

پارک بانوان

 

 

 

 

 

پارک بانوان

 

دوشنبه ۲۹ آبان ۱۳۹۱
بازدیدها 3,214
دیدگاه ها . نظر
کد خبر 13854

Comments are closed.


عضویت در خبرنامهء خبر شهری